Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

27χρονος επέζησε από καρκίνο της ουροδόχου κύστης και μας δείχνει φωτογραφίες από το νοσοκομείο

Εφραίμ Όντρεϊ Κιούμπικ, είναι ένας νέος άνθρωπος με όνειρα για το μέλλον. Πέρασε μια αρρώστια, πάλεψε και κατάφερε να βγει νικητής. Σήμερα, εξομολογείται: «Όταν άκουσα για πρώτη φορά τη διάγνωση, η ζωή μου άλλαξε εντελώς. Είχα προβλήματα με την υγεία μου και κυρίως με την ούρηση για περίπου 2 χρόνια».

Συνεχίζει περιγράφοντας την πορεία από τη διάγνωση ως το τέλος της περιπέτειάς του: «Ο πρώτος γιατρός μου δεν πίστευε ότι τα προβλήματά μου είναι χειρότερα από μια φλεγμονή. Όταν επιδεινώθηκαν, άλλαξα γιατρό. Με έστειλε αμέσως να κάνω αξονική τομογραφία και τα αποτελέσματα με ξάφνιασαν. Υπήρχε ένας όγκος 3 εκατοστών στην κύστη μου. Σε λιγότερο από μία εβδομάδα, βρήκα τον εαυτό μου να κάθεται στην αίθουσα του νοσοκομείου, περιμένοντας την εισαγωγή για τη χειρουργική επέμβαση και την αφαίρεση του όγκου, που ονομάζεται TURT».
Και συμπληρώνει: «Αυτή είναι η μάχη στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου».

Διαβάστε και δείτε παρακάτω την ιστορία του νεαρού, μέσα από τα μάτια και τις περιγραφές του.

«Λαμβάνοντας την ιατρική μου έκθεση ενώ περίμενα στο διάδρομο του νοσοκομείου.»


«Μπήκα στο δωμάτιο και υπέφερα από κατάθλιψη. Δεν ένιωθα τίποτα άλλο παρά φόβο. Ήταν η πρώτη μου φορά σε νοσοκομείο και η πρώτη εγχείρηση που θα έκανα ποτέ.»


«Το επόμενο πρωί με ξύπνησε η νοσοκόμα. Ήταν η ώρα για το χειρουργείο μου.»


«Εγώ μετά την επέμβαση. Ήμουν υπό την επήρεια νάρκωσης και σε σύγχυση με τον καθετήρα ανάμεσα στα πόδια μου. Την νύχτα που ακολούθησε υπέφερα από απίστευτους πόνους με μαζική αιμορραγία. Με έστειλαν αμέσως στη μονάδα εντατικής θεραπείας για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημά μου. Δεν θυμάμαι τίποτα επειδή μου έδωσαν ηρεμιστικά.»


«Ξύπνησα με τα αναλγητικά πάνω από το κεφάλι μου. Μια νοσοκόμα κρέμασε το αστέρι του Δαβίδ για να με κάνει πιο ευτυχισμένο, μιας και ήμουν εντελώς ανίκανος να κινηθώ.»


«Την επόμενη μέρα ένιωθα πολύ καλύτερα αλλά ήμουν ακόμη με ισχυρά αναλγητικά.»


«Η πρώτη φορά που τόλμησα να κοιτάξω κάτω.. Δεν ήταν η καλύτερη θέα.»


«Η κοπέλα μου κρέμασε την ισραηλινή σημαία έξω από το παράθυρο για να μου δώσει δύναμη. Ζούσαμε ακριβώς απέναντι από το νοσοκομείο και αυτή η όμορφη πράξη αγάπης με έκανε να κλάψω.»


«Όταν ένιωσα καλύτερα, αυτό το βιβλίο έγινε ο καλύτερός μου φίλος. Είναι το προσωπικό αγαπημένο μου βιβλίο.»


«Μετά από 8 ημέρες, η κατάσταση της υγείας μου καλυτέρευε γρήγορα. Ο πόνος είχε φύγει και ένιωθα πιο δυνατός από ποτέ.»


«Την επόμενη μέρα, η νοσοκόμα ήρθε με τα ιατρικά αποτελέσματα από την ιστολογική εξέταση: ο όγκος απομακρύνθηκε πλήρως και δεν υπάρχουν σημάδια άλλων καρκινικών κυττάρων! Αυτό ήταν το καλύτερο πράγμα που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου, καλύτερο από οποιαδήποτε συμφωνία, οποιοδήποτε τραγούδι άκουσα πριν.»


«Αργότερα την ίδια μέρα, με επισκέφτηκαν τα παιδιά από το τοπικό κατάστημα μπύρας, όπου είμαι τακτικός πελάτης. Μου έφεραν τζιτζιμπύρα, μάτε και μπύρα αφροζύμης για να με κάνουν χαρούμενο. Το σημείωμα αναφέρει: «Για τις νέες εμπειρίες και απόλαυσε τη ζωή ως το τέλος».  Η πίστη μου στην ανθρωπότητα αυξήθηκε κατακόρυφα!»


«Την 10η ημέρα, επέστρεψα στο σπίτι. Ήμουν ακόμη αναστατωμένος αλλά ξύρισα το μούσι μου ως ένδειξη έναρξης της νέας μου ζωής.»

«Μετά από ένα μήνα, υπήρχαν ακόμη κάποια ιατρικά θέματα σε εξέλιξη αλλά νιώθω σαν ένας νέος άνθρωπος. Θα κάνω το καλύτερο που μπορώ για να γίνουν οι άλλοι άνθρωποι χαρούμενοι, όπως έκαναν κι εμένα. Χρησιμοποίησαν όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που με βοήθησαν να επιβιώσω από αυτή την τρομακτική εμπειρία της ζωής μου.»