Πόσο γρήγορα εξαντλείται η υπομονή σου;

- Απριλίου 16, 2018
Από όταν ήμουν μικρό κορiτσι, θυμάμαι τον εαυτό μου να μην αντέχει στο δωμάτιο που κοιμόταν να υπάρχουν ρολόγια.

Τα χρόνια πέρασαν, η εμμονή μου όμως έμεινε η ίδια.

Όσοι κατά καιρούς κοιμήθηκαν μαζί μου, το έβρισκαν περίεργο κι αστείο, ενώ πολλές φορές με ταύτιζαν με τον Κάπτεν Χουκ και τον δικό του ανεξήγητο φόβο για το αντικείμενο.

Στην αρχή νόμιζα, πως αυτό που με ενοχλούσε, ήταν ο μονότονος θόρυβος του τικ τακ καθώς συγκεντρωνόμουν για να κοιμηθώ. Ύστερα όμως κατάλαβα πως ο πραγματικός λόγος ήταν ότι δεν άντεχα να ακούω το χρόνο να περνάει βασανιστικά αργά κι εγώ να περιμένω μέχρι να ξανά έρθει η κατάλληλη ώρα για να κάνω όσα είχα σχεδιάσει.

Γιατί η αναμονή είναι, αν μη τι άλλο, ο καλύτερος ψυχολογικός πόλεμος, σε όποιον τομέα κι αν το σκεφτείς.

Ας ξεκινήσουμε με τον πιο κλισέ από αυτούς, τον εpωτικό.

Στέλνεις ένα μήνυμα, αφού το έχεις σκεφτεί και γράψει- σβήσει καμιά δεκαπενταριά φορές. Σίγουρη ότι έχεις κάνει την σωστή κίνηση, περιμένεις το επόμενο βήμα από το συμπαίχτη σου.Και τότε κενό. Το διάστημα που θα κάνει ο άλλος μέχρι να σου απαντήσει έστω με ένα απλό Ο.Κ στο μυαλό σου επικρατεί μια ζωντανή κόλαση.

Σενάρια του τι θα πεις σε ο,τι κι αν σε ρωτήσει, δεύτερες σκέψεις, αμφιβολίες, προβληματισμοί.

Γι αυτό αλώστε όλοι προτείνουν να περάσουν τρεις μέρες μέχρι να στείλεις το πρώτο μήνυμα. Όλη αυτή η αναμονή που θα υποστεί ο άλλος, θα τον μαλακώσει και θα τον κάνει να σου απαντήσει γρηγορότερα και μάλλον με πιο θετική ματιά.

Εκτός από τον έpωτα, υπάρχουν και άλλες τόσες περιπτώσεις που η αναμονή μετατρέπει τα νευρά σου σε χαρτοπόλεμο.

Σκέψου όλες εκείνες τις φορές που δίνεις εξετάσεις, ξένες γλώσσες, μουσικά όργανα, χορός, πανελλαδικές. Μπαίνεις μέσα στο χώρο των εξετάσεων, δίνεις το εκατό τοις εκατό σου και στο τέλος σε πληροφορούν, πως θα πρέπει να περιμένεις κυριολεκτικά πάνω σε αναμμένα κάρβουνα για κάνα μήνα, μέχρι να γίνει το αποτέλεσμα της αξιολόγησης σου.

Και τότε αρχίζει το χάος.

Σκέφτεσαι τι απάντησες σωστά και τι λάθος, διασταυρώνεις με φίλους και γνωστούς απαντήσεις, ψάχνεις σε βιβλία για να δεις το σωστό κομμάτι για κάθε ερώτηση, μετράς βαθμούς για να καταλάβεις, αν σου φτάνουν έστω τσίμα τσίμα για να μην κοπείς και στο τέλος καταλήγεις να κοιμάσαι και να το βλέπεις στον ύπνο σου.

Δεν είναι, όμως μόνο η αναμονή των μαθητικών εξετάσεων που σε βασανίζει. Έχω πετύχει τον εαυτό μου, ενώ περιμένω τα αποτελέσματα από μια τυπική γενική αίματος, να τρέχει με χίλια και να βρίσκει συνεχώς σπάνιες ασθένειες, τις οποίες ούτε οι ίδιοι οι γιατροί δεν γνωρίζουν για αυτό και χρειάζονται τρεις ολόκληρες μέρες για να μου απαντήσουν.

Η κατάσταση βέβαια αυτή διαιωνίζεται και όσο περιμένεις να έρθει το μέσον μεταφοράς που επιθυμείς, ειδικότερα όταν αυτό είναι λεωφορείο που δεν υπάρχει και ένδειξη για το πόσο θα διαρκέσει η αναμονή σου.

Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως αυτός να είναι και ένας από τους λόγους που οι άνθρωποι καταλήγουν να είναι οξύθυμοι όσο περιμένουν σε ουρές σε τράπεζες και εφορίες. Όσο περιμένεις τόσο βλέπεις την υπομονή σου να εξαντλείται.

Και στο κάτω κάτω της γραφής βρείτε μου έναν, που δεν έχει κοντέψει να σπάσει το τηλέφωνο, ακούγοντας αυτήν την εκνευριστική μουσική αναμονής, που έχουν σχεδόν όλοι για κονσέρβα.

Για αυτό το λόγο είμαι πια απολυτά πεπεισμένη, πως προτιμώ να με βρίσεις κατάμουτρα ή να μου πεις πως αυτά που γράφω ότι είναι μπαρούφες, παρά να μου ζητήσεις να αναμείνω στο ακουστικό μου.
Μαρία Τριγώνη - mindthetrap.gr
 

Πληκτρολογηστε και πατηστε αναζητηση

© 2017 STROUMFAKI.GR. All Rights Reserved.
-->